1- شكل های آن ها اغلب با شكل های دانش آموزان پایه های بالاتر متفاوت است.

2- شكل هایی را كه در كشیدن آن ها مهارت دارند ، به طور مرتب در كارهایشان تكرار می كنند.

3- برای كشیدن انسان ،‌ خانه ، درخت ، پرنده یا ماشین ،‌ شكل های زیادی اختراع می كنند.

4- اشیاء را همان طور كه می شناسند و احساس می كنند ، می كشند.

5- اشیائی را كه به نظر آن ها مهم تر است یا شناخت بیشتری از آن ها دارند، بزرگ تر می كشند و آن چه كوچك كشیده شده یا حذف می شود به نظر آن ها مهم یا لازم نیست.

6- اشیاء یا اجزای تصویر را طوری در صفحه قرار می دهند كه گویی همه روی یك خط قرار گرفته اند ؛ این خط ،‌ گاهی در لبه ی پایین كاغذ و گاهی كمی بالاتر از آن كشیده می شود.

7- در كارها از شكل های هندسی ای كه می شناسند ، استفاده می كنند.

8- از یك شكل هندسی برای نشان دادن چندین موضوع استفاده می كنند (برای مثال، با استفاده دایره ، خورشید، گل ، سر انسان یا حیوان ، میز ، سیب ، لامپ و ... می كشند.

9- آن چه را می كشند ، ساده می كنند و به جزئیات نمی پردازند.

10- در رنگ آمیز ، همیشه از واقعیت تقلید نمی كنند بلكه بیشتر رنگ های ذهنی و احساس شخصی خود را برای اشیاء یا موجودات به كار می برند.