پرتره پيكاسو. اين تصوير در سالهای 1901 تا 1904 كشيده شده است كه به آن، «دوره آبی» نقاشی پيكاسو گفته می‌شود.
 
مردی با ماندولين (يكی از ابزارهای موسيقی). كه مربوط به آغاز دوران نقاشی كوبيسم از سوی پيكاسو در سال 1911 است.
 
ويولن. در سال 1912. با استفاده از كاغذهای رنگی، نقاشی شده و تكه های روزنامه روی كارتن. در اين سالها پيكاسو عناصر ويژه نقاشی خود را تجربه می‌كند.
 
پرتره اولگا در صندلی. در سال 1917. پيكاسو هنگام اقامت در رم با «اولگا كوكلواف»، رقاص روسی آشنا و عاشق او می‌شود.
 

زن در حال مطالعه. سال 1935. پيكاسو طی سالهای 1934 تا 1937 يكسری نقاشی از زنان در حال مطالعه، در حال نقاشی يا در حال درس خواندن در درون يك اتاق كشيد كه آنها را پشت يك ميز، پنجره يا كنار تابلو نشان می‌دهد.
 
پرتره دورا مار. 1937. دورا مار يك عكاس جوان بود كه چند روزی را در ساحل آبی با پيكاسو گذراند و به معشوق او تبديل گشت.
 
زنی كه گريه می‌كند. 1937. تصوير زنی را با صورتی بهم ريخته، قطره های اشك و چشمهای كوچك نشان می‌دهد كه تحت تاثير تابلوی معروف پيكاسو موسوم به گرونيكا در سال 1937 و متاثر از درگيريهای جنگ داخلی اسپانيا كشيده شده است.